Al tijdens de opleiding werd het Dinie Wikkerink duidelijk dat haar onderzoek in de beeldende kunst niet zou gaan over spectaculaire onderwerpen, maar dat ze meer aandacht heeft voor gewone dingen om haar heen. Ze probeert met het licht van nu, tijdloosheid te creëren. Haar camera is de stille getuige van al het moois dat dagelijks voorbij komt. Lichtplekken die herinneringen oproepen en verwijzen naar oude waarheden. Gewone dingen die door het licht een nieuwe beeldende inhoud krijgen. Dinie Wikkerink studeerde aan de AKI in Enschede van 1988 – 1993 en kreeg in 2011 een 5e prijs in de categorie fotografie op de Biënnale in Florence.