Bij aanschouwing van het werk van Geldolph Stuyling de Lange valt vooral op dat zijn onderwerpen zijn uitgekristalliseerd tot een heldere compositie waarin ruimte en licht, naast kleur, essentiële elementen vormen ongeacht of het nu bijvoorbeeld New York, een Italiaanse stad of een voorstelling met een meer landschapppelijk karakter betreft. Bij de regelmatig in zijn werk terugkerende thema’s gaat het in hoofdzaak om een verdere verdieping in de essentie van het onderwerp. Maar steeds is de subjectieve verbondenheid van de schilder met de voorstelling zo intens, dat hij zichzelf als het ware terugvindt in de weergave daarvan.