Het werk van Eveline Kieskamp bestaat voornamelijk uit sculpturen, gemaakt in keramiek en textiel, soms aangevuld met andere materialen. Kenmerkend is het gebruik van herkenbare, figuratieve elementen die door toevoeging of vervorming uit hun context worden gehaald, waardoor de betekenis verschuift.
Ideeën ontstaan vanuit de wereld om haar heen: foto's, literatuur, krantenartikelen. Die ideeën worden schetsen, en schetsen worden objecten. Pas tijdens de uitvoering krijgt het werk zijn definitieve vorm, wat een spanning creëert tussen grip hebben en loslaten.
Thema's als vergankelijkheid, kwetsbaarheid en kracht keren regelmatig terug. Elke sculptuur is een eigentijdse 'memento mori', een herinnering aan de eindigheid van het bestaan. Tegelijkertijd zoekt zij naar schoonheid en verwondering, in de hoop dat dit contrast de kijker uitnodigt om zelf betekenis te geven aan het werk.
Haar inspiratie put zij uit kunstgeschiedenis, literatuur en de Bijbel. Het geloof speelt een wezenlijke rol in haar werk en thematiek.