Josien de Geus

Josien's werk begint waar bruikbaarheid eindigt. Als een object kapot is, versleten of niet meer functioneel, houdt het op met presteren en bestaat het simpelweg, en precies daar vindt zij haar vertrekpunt.

Centraal in haar praktijk staat de deken: een object zo verweven met het ritme van het dagelijks leven dat het onlosmakelijk verbonden is met ons bestaan. Bij de geboorte erin gewikkeld, aan het einde eronder gelegd. Elke nacht daartussenin is hij er. Via deze stille, bijna radicale intimiteit onderzoekt Josien wat een leven vorm en betekenis geeft.

Haar werk beweegt zich tussen het ontroerende en het absurde, en biedt ruimte aan de vragen die we zelden hardop stellen: waarom zijn we hier, en wat betekent het om simpelweg te bestaan?