Monique Polman

Van ‘Wunderkammer van de 21e eeuw’
naar Realiteitskabinet

Verandering is ontwikkeling, en het gaat nu razend nel.
Als we met elkaar in verbinding willen blijven is het essentieel vragen te blijven stellen voordat de technologie er daadwerkelijk is.
De kracht van de kunst zit in het zichtbaar maken van de complexiteit in plaats van het geven van antwoorden.
Met betrokkenheid naar de toekomst, zijn wij bij machte het richtpunt te beïnvloeden!
We zijn de spelende mens.

Bij mijn ruimtelijke installaties word ik nu geboeid door medische en technische vooruitgang. De presentatie toon ik het liefst in een ‘totaalkamer’, met geluid en geur.
De werken verbeelden actuele ethische en maatschappelijke kwesties over technologie en natuur. Daarmee wil ik de werkelijkheid bevragen, de essentie laten voelen en de feitelijkheid zichtbaar maken. Ik stel ingewikkelde zaken aan de orde, het kan confronteren en betrokkenheid bevorderen en laten nadenken over je waarden.
Mijn kunst kan katalyserend werken en helpen het denkproces op gang te brengen en discussies te stimuleren.

Centrale thema’s zijn: toekomstige organen, dier en mens, onze verhouding tot de natuur, design fiction. Het werk is multidisciplinair met centraal keramiek. Het roept vervreemding op met een sterk surrealistisch karakter. Ik maak onderwerpen expliciet. Het werk roept verschillende emoties op zoals onzekerheid, ongemakkelijkheid, inzicht, ontroering.
Ik zoem in/uit waardoor ik dichter bij ‘het probleem‘ kom en daarna ga ik terug naar het grotere geheel. Het werk heeft poëtische, sprookjesachtige en strip kenmerken.
Ik verbeeld hedendaagse onderwerpen waarmee de jonge generatie geconfronteerd wordt en maakt ze daarnaast ook toegankelijk/zichtbaar voor een breder publiek.
Door het wetenschappelijk imago speelt het in op de nieuwsgierigheid van de kijker, diens waarden en diens diepere verbinding met het geheel.
Het wordt een ‘conversation piece‘.