Adrie Kweekel - QUAKE

Adrie Kweekel onderzoekt in zijn fotografie de grens tussen werkelijkheid en verbeelding. De straat vormt daarbij niet zozeer het onderwerp, maar het vertrekpunt voor een persoonlijke zoektocht naar een andere manier van kijken.

Zijn beelden ontstaan intuïtief. Niet vanuit een vooraf bedacht concept, maar vanuit een moment, een lichtval of een subtiele beweging die zijn aandacht trekt. Door bewuste camerabeweging, lange sluitertijden en een zorgvuldig proces van selectie en verfijning transformeert hij alledaagse scènes tot verstilde composities waarin tijd, beweging en herinnering samenvloeien.

Mensen zijn vrijwel altijd aanwezig, maar zelden herkenbaar. Door identiteit los te laten ontstaat ruimte voor interpretatie. De figuren worden geen portretten, maar menselijke aanwezigheid – uitnodigingen voor de kijker om eigen herinneringen, gevoelens en verhalen met het beeld te verbinden.

Hoewel de serie QUAKE tijdens de coronaperiode haar definitieve vorm kreeg, liggen de wortels van deze beeldtaal veel verder terug. Al in de late jaren zeventig experimenteerde Kweekel met beweging, anonimiteit en de spanning tussen registratie en abstractie. Na een lange zoektocht als fotograaf koos hij bewust voor een autonome artistieke weg, waarin zijn persoonlijke beeldtaal centraal staat.

Zijn fotografie zoekt geen spectaculaire onderwerpen. Juist het gewone vormt de aanleiding om de werkelijkheid los te maken van haar vanzelfsprekendheid. De beweging in de beelden verwijst niet alleen naar wat zichtbaar is, maar ook naar een subtiele verschuiving in onze waarneming.

“QUAKE is geen zoektocht naar een andere werkelijkheid, maar een uitnodiging om de werkelijkheid anders te ervaren”