De schilderijen van Marinus Fuit tonen een vervreemde wereld. Het is uit verschillende aan de werkelijkheid ontleende elementen opgebouwd. De vormen zijn herkenbaar - flatgebouwen, trappen, een tram, een paaltje - en worden minutieus uitgevoerd in heldere composities met strenge vormen en kleuren. Het werk verwijst duidelijk naar de zichtbare wereld om ons heen met een sfeer die doet denken aan wijken in slaapsteden. Langzamerhand verdwenen de mensen uit zijn werk en bepalen alleen de objecten het beeld. Immers de mens is ondergeschikt aan het geheel zoals de kunstenaar vaak zegt. De horizon en het perspectief vervullen daarin een bijzondere rol. Zijn werk suggereert vaak een onbegrensde ruimte.
Zijn doorbraak vond plaats in 1964. Hij zegt daar over “Ik zat in de trein en reed richting Heemstede waar een paar mensen aan het basketballen waren bij Haarlem Hoog. Het was een vreemd beeld: levendige sporters voor een statische reus van steen”. Het beeld van de flat met sporters ervoor werd uiteindelijk zijn eerste grote werk.
Tijdens de Tweede wereldoorlog is de leeftijd van Fuit nog op twee handen te tellen. Een periode die grote indruk op hem heeft gemaakt. De bommenwerpers die op een zomerse dag overvlogen, werden afgewisseld door de ijscoman die zijn ijs in het dorpse leven probeerde te slijten. Het was een absurde realiteit zoals hij dat benoemt.
In de Weissenbruchzaal komen werken afkomstig van het Frans Hals Museum en uit particuliere collecties. Op de expositie is ook zijn meest recente werk te zien. Sommige werken zijn niet eerder getoond. Tevens is een aantal werken te koop. Fuit heeft deze expositie zelf samengesteld.
De nog immer actieve kunstenaar Fuit is een gerespecteerd lid van de kunstenaarsvereniging Pulchri Studio. Hij is het op één na oudste lid. Diverse onderscheidingen zijn hem toebedeeld; Jeanne Oosting Prijs, Jannie Sipkesprijs, Jacob Hartogprijs (2x), Materiaalprijs "De Nieuwe Haagse Salon" 3. en de Europa-prijs “Schilderkunst van de stad Oostende” (3x brons).
