Van Ommeren - De Voogt Prijs 2025 - Genomineerden en winnaar

Tijdens de jaarlijkse ledententoonstelling, de Najaarssalon, worden er altijd drie kunstenaars genomineerd voor de Van Ommeren - De Voogt Prijs. De Van Ommeren - De Voogt Stichting biedt, naast het prijzengeld van € 5.000,- voor de winnaar, elk jaar de twee genomineerden en de winnaar een tentoonstelling aan, waarin zij gezamenlijk hun werk presenteren. In deze tentoonstelling laten genomineerden Jessica Muller en Paul Bruijninckx samen met de prijswinnaar Tair Uria hun werk zien.

Tair Uria
Tair werkt met sculptuur, video, tekening en kinetische assemblages. Haar werk draait om navigeren binnen complexe krachtenvelden en neemt de vorm aan van wat zij zelf "zichzelf-saboterende machines" noemt: fragiele, rusteloze systemen die voortdurend in beweging zijn en zichzelf bevragen. Centraal staat de krokodil, een terugkerend motief dat verschijnt als een kruipend lichaam dat zijn positie bepaalt tussen entiteit en visueel icoon. Door voortdurende mutatie onttrekt het zich aan vaste identiteit en weerstaat het starre vormen en enkelvoudige betekenissen. Deze verkenningen zijn geworteld in autoimmuniteit als filosofisch principe: een systeem dat bezwijkt onder zijn eigen overschot en juist in die breuk zijn vitaliteit vindt. In de studio bouwt Tair breekbare systemen van keramiek, metaal, rekbare stoffen, wielen, papieren tekeningen en elektronica. De materiaaltensies zijn geen probleem om op te lossen, maar vruchtbare voorwaarden voor sculptuurdenken en creatie.

Jessica Muller
Er is geen vooropgezet plan of betekenis. Er is alleen de aanwezigheid van de schilder in het nu, met het materiaal. Tijdens het proces worden bewuste en onbewuste waarnemingen fysieke bewegingen. De beeldrichting verandert voortdurend: illusies verschijnen en worden ontmanteld met nieuwe kleuren, vegen en lijnen, waardoor opnieuw chaos ontstaat. Meerdere lagen met vorm en antivorm wisselen elkaar af. Het eindresultaat is een gevonden stiltepunt, een evenwicht. Er is een ruimte gecreëerd waar de toeschouwer in rond kan dwalen en beelden ervaart die uit eigen associaties zijn opgebouwd.

Paul Bruijninckx
Zijn beste werk ontstaat op het moment waarop het schilderij hem verrast. Daar waar het beeld zich aandient, niet als vooraf bedacht idee maar als iets dat groeit vanuit de materie zelf, openbaart zich iets wat de moeite waard is om vast te grijpen. In zijn werk zoekt Bruijninckx een onmogelijke synthese tussen impressionisme, expressionisme en cartoonisme: de vluchtige waarneming, de innerlijke lading en de speelse vervorming komen samen in één beeldtaal. Vorm ontstaat niet vóór kleur, maar door kleur. Kleur draagt, duwt, breekt open en bouwt op. Zo schildert hij niet wat hij ziet, maar wat zich toont terwijl hij werkt.