Zee In-Zicht | 100 jaar Piet Pijn

Piet Pijn | Geboren 1926 in Den Haag – gestorven 2002 in Bilthoven

Binnen het oeuvre van Piet Pijn nemen strand- en onderwatercomposities een centrale plaats in.
Het strand staat voor evenwicht en nabijheid, de onderwaterwereld voor mysterie en oneindigheid. Samen vormen zij een dialoog tussen het zichtbare en het onzichtbare, tussen realiteit en imaginatie. In die dialoog laat Piet Pijn ervaren hoe kunst de grens tussen herkenning en verbeelding kan overschrijden, en hoe de zee — zowel boven als onder de oppervlakte — symbool wordt voor schoonheid, kwetsbaarheid en onze verbondenheid met de natuur.

Strand – begin jaren tachtig
Begin jaren tachtig richt Piet Pijn zich intensief op het strandlandschap. In deze strandgezichten verschijnt de kust als een plek van beweging en zintuiglijke aanwezigheid: voeten in het zand, wind langs de huid, het ritme van de branding dat zich voortzet in de waarneming.
Met felle kleuren en levendige vormen laat Pijn het strand bijna pulseren. Het landschap wordt geen statisch panorama, maar verandert in een dynamisch veld van lucht en licht waarin de horizon en het lichaam steeds een centrale rol spelen. Op subtiele wijze speelt hij met de overgangen van zand, zee en lucht, waarbij de directe waarneming geleidelijk plaats maakt voor een innerlijk beeld. Kleur, ritme, ruimte en lichtval worden niet langer ter plekke gezien, maar vanuit zijn sterke visuele geheugen opgebouwd.

Onderwater – jaren negentig
In de jaren negentig verschuift Pijn's blik naar de onderwaterwereld. In deze composities verandert ook de ervaring van ruimte. Waar het strand nog verbonden blijft met horizon en land, opent zich onder water een vloeibare ruimte die van alle kanten in beweging komt. Zwevende vormen en intense kleuren roepen een toestand op waarin oriëntatiepunten oneindig gevarieerd kunnen worden. Ook het lichaam is geheel vrij in beweging, los van elke fysieke beperking. Zweven wordt hier geen beschrijving van de werkelijkheid, maar een utopie van de kunstenaar — een symbool van zijn werkwijze.

In de onderwatercomposities vinden Pijn zijn visuele kennis en ervaring een heel eigen vorm door gebruik te maken van een vrije ordening van kleur, licht en compositie. Een vrijheid waarin hij figuratie en abstractie tot een nieuwe dimensie wist te verenigen.

Korte biografie
Piet Pijn (Den Haag, 1926 – Bilthoven, 2002) was tekenaar, schilder, beeldhouwer en docent. Hij groeide op in Den Haag en kwam al vroeg in aanraking met kunst via zijn grootvader, de kunstschilder en restaurateur Piet in ’t Hout bij wie hij opgroeide. In zijn jeugd won hij meermaals de eerste prijs bij de Nationale Teeken Wedstrijd. Van 1944 tot 1948 studeerde hij aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. In zijn Haagse periode werkte hij aanvankelijk ook als beeldhouwer en realiseerde hij beelden en reliëfs in opdracht van onder andere kerken, kloosters en diverse instellingen.

In 1963 werd hij docent aan Academie Minerva in Groningen, waar hij zijn in Den Haag opgedane kennis vastlegde in studiemappen met teken- en schilderoefeningen voor het basisonderwijs. Met deze methode leverde hij een wezenlijke bijdrage aan de ontwikkeling van het Noordelijk realisme. Na zijn dood werd hij in het Nieuwsblad van het Noorden de aartsvader van deze stroming genoemd.