Domenico Graziano

juli 2025, Deventer

Als ik denk aan de rijkdom van de schilderkunst door de geschiedenis heen kan ik wel janken.
Er is zoveel moois gemaakt!
Op de hedendaagse programmatische kunst met zijn eeuwig narratief, ben ik glad uitgekeken.
Maar het grootse probleem ervan is wel de beeldende taal die steeds zwakker en slechter wordt.

Tien jaar geleden heb ik mijn eigen beeldende taal proberen te zuiveren.
Met houtskool zet ik puntjes die niet van tevoren geconstrueerde lijnen vormen. Niks vernieuwends maar noodzakelijk. Gaandeweg bouw ik verder uit op basis van eenvoudige abstracte vormen en motieven. Al werkend kijk ik dan of het een aansprekend geheel kan vormen in duidelijke schilderstaal.

Een schilderij, abstract of realistisch, moet als zang met een ongekunstelde melodie de ziel raken.


Domenico Graziano