Mari Serraris

Haar sculpturen zijn gemaakt met haar sterke, slanke maar grote sculpturale handen. De kracht van haar werken komt uiteindelijk tot uiting in vorm, door de configuratie van het object zelf.
Keer op keer weet ze sculpturen te maken die voortkomen uit haar innerlijke noodzaak en drive. Haar vormen gaan over gedachten of (on) bewuste denkpatronen die het leven zelf betreffen, gematerialiseerd door haar handen. In alle opzichten en doeleinden zijn "Serraris" sculpturen een soort sacraal: ze gaan verder dan religie en zijn niet gebonden aan een bepaalde religie in het bijzonder. Ze komen voort uit een intrinsieke kracht, meestal zonder literaire of andere verwijzingen, en bezitten daarom op zichzelf sacrale eigenschappen. Ze stralen existentialiteit en sensualiteit uit: ze getuigen van de menselijke potentie, van de verbeelding over ongrijpbare zaken als leven en dood.