Marieta Reijerkerk - Archeologische observaties

In 2026 markeert Marieta Reijerkerk dertig jaar kunstenaarschap. In haar werk onderzoekt zij hoe tijd zich aftekent in materie en landschap: in sporen, resten en structuren die getuigen van wat ooit was.

Deze thematiek vormt het uitgangspunt van haar solotentoonstelling Archeologische observaties in beeld, die van 2 mei tot en met 31 mei 2026 te zien is in de Weissenbruchzaal van Pulchri Studio. Gelijktijdig verschijnt een boek met een overzicht van haar werk uit de afgelopen vijftien jaar.

Reijerkerks fascinatie voor archeologie begon al in haar jeugd, toen zij in de aarde zocht naar wat verborgen lag. Die nieuwsgierigheid is gebleven, maar kreeg een bredere betekenis. Voor haar kunnen ook een verweerd object, een aangespoeld fragment of een structuur in de grond een archeologische vondst zijn — stille dragers van tijd en geschiedenis.

Tijdens reizen naar onder meer China, Mongolië, India, Mexico en Tajikistan ervaart zij hoe het verleden zichtbaar blijft in het landschap. Indrukken die zich onderweg aandienen — een verkleuring in een muur, een gevonden object, een patroon in de aarde — vormen vaak het beginpunt van nieuw werk.

In haar atelier vertaalt zij deze observaties in gelaagde werken van hout, metaal, koper, textiel en grafiek. Sporen van bewerking, aanraking en verval blijven zichtbaar, waardoor de werken soms eerder gevonden lijken dan gemaakt.

Met Archeologische observaties nodigt Marieta Reijerkerk de bezoeker uit stil te staan bij wat de tijd achterlaat — en bij de momenten waarop het verleden onverwacht zichtbaar wordt in het heden.