Danielle Stabel and Hans-Peter Stark - Between Berlin and The Hague

Danielle Stabel en Hans Peter Stark studeerden samen aan de kunstacademie in Mainz. Sindsdien volgen zij elkaars artistieke ontwikkeling en zien zij hoe hun werk zich door de jaren heen voortdurend heeft vernieuwd en verdiept. Beide kunstenaars experimenteren met uiteenlopende kleurmaterialen en schildertechnieken. Vanuit een nieuwsgierige en speelse houding zoeken zij naar manieren om tot een eigen visuele beleving te komen.

In hun werk ontstaan beelden waarin kleurvlakken en structuren in elkaar grijpen en onze waarneming uitdagen. De ruimtelijke oriëntatie blijft voortdurend in beweging. Het resultaat is een soort toneel van een persoonlijke verbeeldingswereld, opgebouwd uit een eigen beeldtaal en een herkenbaar vocabulaire van vormen en kleuren.

Haagse Mozaïek is de eerste gezamenlijke tentoonstelling van beide kunstenaars in Nederland. Hun werken weten de blik van de toeschouwer soms onmiddellijk te vangen en soms juist langzaam naar zich toe te trekken. Schilderijen, fotografische werken en tekeningen tonen hoe hun onderwerpen, kleurgebruik en technieken zich in de loop van de tijd hebben ontwikkeld. Van krachtige contrasten en zwart wit op papier tot experimenten met steenpapier en het gebruik van lijn, zowel binnen als buiten het kader.

De tentoonstelling brengt werken samen uit verschillende fasen van hun artistieke praktijk. De selectie volgt niet zozeer een chronologische lijn, maar onderzoekt vooral hoe afzonderlijke werken elkaar kunnen versterken en nieuwe betekenislagen kunnen openen. Centraal staat het samenspel van beelden en de spanningsvelden die daaruit ontstaan.

Bijzonder is het contrast tussen een abstracte schilderwijze en een meer verhalende en figuratieve benadering. Juist deze botsing maakt de dialoog tussen beide oeuvres uitdagend en vruchtbaar. Het opent nieuwe perspectieven op hun werk en laat zien hoe verschillende artistieke posities elkaar kunnen verrijken.

Voor de kunstenaars zelf voelt deze wisselwerking vanzelfsprekend. Sinds hun gezamenlijke studietijd aan de academie vormen uitwisseling, gezamenlijke reflectie op vorm en kleur en wederzijdse inspiratie een belangrijke basis voor hun individuele werk. In die zin kan deze tentoonstelling ook worden gezien als een uitnodiging om nieuwe richtingen en mogelijkheden te verkennen.