Martin Sjardijn

Mijn werk is permanent in crisis en in accident.
Dat laatste is hetgeen ik steeds meer toelaat als een gift van de natuur van het zijn.
Ik ben na lange periode van oriëntatie in de technologische revolutie met virtual reality en robotica bezig geweest om uiteindelijk door de sensualiteit en het gevoel met Anne B weer kunnen terugkeren
Naar de meer klassieke en romantische mentaliteit van de schilderkunst.
Zij toonde haar bijna dierlijke schoonheid hetgeen ik als een kracht beeld nodig had om te bekijken wat er in de, naar mijn opvatting eindtijd van de klassieke schilderkunst nog op het doek gezet zou kunnen worden. Immers voor mij waren de techno beelden zo overweldigend, dat ik de trage en wat in mijn ogen saaie verstreken nauwelijks nog in betekenis kon zien in vergelijk met wat ik in de techno wereld zag.
Uiteindelijk heb ik beelden van internet gebruikt als “trigger” om daarop te reageren vanuit mijn schilders mentaliteit. De meest verleidende beelden waren niet goed genoeg. Geweldsbeelden uit Syrie hield ik me vrij van. De verleidende pornobeelden op internet fascineerden me als een soort extreem gevolg van het individualiserende kapitalisme, waarin ieder een deel is verworden van een globaal consumentisme.
Mijn opdracht is daarbij steeds geweest hoe ik die onthullende zucht naar erkenning en geld zou kunnen esthetiseren vanuit mijn opvattingen van de schilderkunst zoals ik die heb leren kennen.
Beelden die ik tegenkom benader ik steeds vanuit een “gestalt”, ikoon of zoals Deleuze het noemt entiteit . Dat is mijn erfenis van Francis Bacon.
Doormijn ervaringen met virtual reality als een parallelle werkelijkheid zie ik beelden contextlozer dan ooit en meer autonoom dan voorheen.
De techniek die ik gebruik zou je sampling kunnen noemen. Een mixture tussen abstracte traditie en een lange figuratieve historie. Dit in het aanschijn van een technoglobaliserende wereld waarin ik mijn werken presenteer via internet en nu “in real Life” een galerie, de HKK.

Tentoonstelling

Impressies